(μουσική εγχόρδων)
(ρολόι χτυπάει)
(μακρινή φλυαρία και γελώντας)
-[Robin] Λοιπόν, ας πέφτουν όλοι μαζί!
(γέλιο)
-[Άνθρωπος] Ξέρεις ότι είσαι στέκεται στο αυτί μου;
-[Άνθρωπος] Ω, τρομερά συγγνώμη!
-[Τζορτζίνα] Ω, Ρόμπιν, πιάσε εγώ γρήγορα, πέφτω.
- Α, είναι η κυρία Τζωρτζίνα.
- Δεν ντρέπεται;
- Ελα.
-[Τζορτζίνα] Εντάξει, δες εσύ στο πάρτι απόψε.
Αντίο Ντόλι.
-[Dolly] Αντίο, Τζορτζίνα.
-[Άνθρωπος] Αντίο, Τζορτζίνα, αντίο.
-[Robin] Αντίο, Ντόλι, αντίο.
-[Τζορτζίνα] Τα λέμε αύριο.
- Ευχαριστώ, Ρόμπιν.
-[Ρόμπιν] Δεν μπορώ να μπω;
- Όχι, δεν μπορείς οι υπηρέτες θα ξυπνήσουν σύντομα.
-[Ρόμπιν] Λοιπόν, εμείς μπορεί να πιει ένα φλιτζάνι καφέ.
- Είχες τρία φλιτζάνια στο καφενείο.
- Α, αλλά δεν είχα ένα σάντουιτς με τυρί.
Ίσως αν έμπαινα και περίμενα,
η κυρία Μπρίτζες θα έκανε μου ένα σάντουιτς με τυρί.
-[Τζορτζίνα] Αν φύγεις τώρα, μπορείτε να έρθετε για μεσημεριανό γεύμα.
- Μπορώ?
-[Τζορτζίνα] Ναι.
- Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ περίμενε μέχρι τότε.
-[Τζορτζίνα] Λοιπόν, θα το κάνεις απλά πρέπει.
- Αν ήμασταν παντρεμένοι, εγώ δεν θα έπρεπε να φύγει καθόλου.
- Ω, Ρόμπιν. (γέλια)
Φύγε!
Καλημέρα Νταίζη.
- Πρωί, κυρία Τζωρτζίνα.
-[Τζορτζίνα] Έλα να βοηθήσεις γδύνομαι, εσύ;
- Α, κυρία Τζωρτζίνα, το φόρεμά σας.
- Ωχ, δεν πειράζει, καρφίτσωσα το πίσω στο βεστιάριο.
Ήξερα ότι ο ταγματάρχης Μπέλαμι θα το έκανε να έχει πάθει αν το έβλεπε.
- Ορίστε, Λίλι, πήγαινε και κάνε το ορείχαλκος εξώπορτας για μένα.
Υπάρχει ένας αγαπητός.
- Ω, Νταίζη, κατάλαβα τις σκάλες μου προς...
- Συνέχισε.
- (βγάζει) Α, εντάξει.
Γεια, Ντάις.
-[Daisy] Τι;
-[Λίλι] Είναι ακόμα εκεί, απέναντι από το δρόμο.
- Ποιος, καπετάν Έλιοτ;
- Κοιτάζει την κα. Το παράθυρο της Τζωρτζίνας.
- Το υπνοδωμάτιο της κας Τζωρτζίνας στο πίσω.
- Λοιπόν, νομίζω ότι είναι ρομαντικό.
- Καλύτερα να το αφήσω αυτό για να φτιάξει η Ρόουζ.
Δείτε μόνο πώς η κα. Η Τζωρτζίνα το έσκισε,
καρφώνοντάς το πίσω έτσι.
- Τι ώρα μπήκε;
- Όχι μέχρι τις έξι, και αυτή δεν θα ανακατευτεί τώρα πριν από τις 11.
- Α, εντάξει για μερικά, έτσι δεν είναι;
- Α, μου αρέσει να βλέπω την κα. Η Τζορτζίνα απολαμβάνει τον εαυτό της.
Δούλεψε αρκετά σκληρά στον πόλεμο.
- Δεν ήταν η μόνη.
Γιατί να έχει όλα τα κορυδαλλάκια τώρα;
- Έντι, δεν το κάνεις μνησικακία μαζί της.
- Όχι, αλλά, καλά, ήμασταν όλοι μαζί σε αυτόν τον πόλεμο,
και μετά, ήταν θα είναι διαφορετικό.
Λοιπόν, δεν είναι τόσο διαφορετικό για μένα τώρα.
- Έντι.
- Ω, λυπάμαι, Νταίη.
Απλώς, έχω βαρεθεί να είμαι
στο καλό όλων και καλέστε όλη την ώρα.
Δεν ήταν τόσο άσχημα πριν ήμασταν παντρεμένοι.
-[Daisy] Λοιπόν, το έχουμε πήρε θέση.
- Δεν είναι ακριβώς δικό μας, έτσι;
- Όχι, αλλά είναι καλύτερο από...
Έντι, έχουμε ένα μέρος, και έχουμε τις δουλειές μας.
- Ναι, το ξέρω, και το έχουμε πρέπει να είμαι ευγνώμων.
- Λοιπόν, όχι, δεν είμαι ευγνώμων, ακριβως αλλα...
- Άκου, οι υπηρέτες δεν είναι τόσο εύκολο να το αποκτήσεις στις μέρες μας.
- Ούτε οι δουλειές.
- Το θέμα είναι...
- Έντουαρντ, δεν έχεις είδα τον Ronuk μου, έχεις;
- Ο Ρονούκ σου, Λίλι;
Τι θα έκανα με τον Ronuk σου;
Δεν θα με έπιανε βάζοντας τα χέρια μου
στο Ronuk μιας νεαρής κοπέλας.
- Έντουαρντ, είσαι απαίσιος.
- Τι είπα;
- Δεν θα σας βρούμε Ρονούκ εδώ.
Δεν ήταν στο κουτί σου;
- Όχι, πήγα να κάνω το πρωί δωμάτιο και δεν μπορώ να το βρω.
-[Daisy] Μάλλον είναι στο σκυλί, Λίλι.
Λοιπόν, πρέπει να ανέβω πάνω.
-[Εντουαρντ] Ντάις, εδώ.
- Τι είναι αυτό?
- Λοιπόν, τις προάλλες, το δικό του Κυριαρχία και ο Δάσκαλος
μιλούσαν για κάτι στο αυτοκίνητο
που είχε πει η λαίδη Άστορ.
- Κυρία Άστορ;
- Ναι, ξέρεις, αυτό γυναίκα βουλευτής;
- Α, δεν συμφωνώ γυναίκες βουλευτές.
- Λοιπόν, ούτε εγώ, αλλά έτσι είναι δεν έχει καμία σχέση με αυτό.
Τώρα, αυτό έλεγε μια φίλη της
προσπαθεί να φέρει α νομοσχέδιο στη Βουλή.
- Ω.
- Μαργαρίτα!
- Δεν ξέρω τι είσαι μιλάμε για, Έντουαρντ.
- Προσπαθώ να πω εσύ κάτι.
- Αν δεν πάω και κάνε το δωμάτιο του Ταγματάρχη
ενώ παίρνει το πρωινό του,
δεν θα γίνει ποτέ. - Δεν πειράζει αυτό τώρα.
Τώρα, ακούστε, αυτό είναι σημαντικό,
και θέλω να έχεις καιρός να το σκεφτείς.
- Σκεφτείτε τι;
- Λοιπόν, μιλάνε για
λόγω εκεί όντας τόσοι πολλοί άνεργοι,
για να τους βοηθήσει να μεταναστεύσουν.
- Λοιπόν, δεν είμαστε άνεργοι.
- Οχι. - Ω, Έντι,
δεν εννοούσες εμάς;
(γέλια) Πού θα πηγαίναμε;
- Καναδάς, Αυστραλία--
-Τι, και μπες μέσα υπηρεσία εκεί;
- Μα δεν έχουν υπηρέτες εκεί έξω,
αυτό είναι το καλό σημείο σε αυτό.
- Και τι θα κάναμε;
- Θα έπαιρνα λίγη γη ή κάτι.
- Ω, Έντι, δεν θα το έκανες ποτέ εργάστηκε ακόμη και ως κηπουρός.
Το μόνο πράγμα που μεγάλωσα ποτέ ήταν ένα γεράνι σε μια γλάστρα,
και αυτό πέθανε.
Ω, Έντι, έχουμε ένα καλό μέρος εδώ.
Μπορούμε να είμαστε μαζί και εξοικονομήστε λίγο.
Όταν ο κύριος Χάντσον συνταξιοδοτηθεί, μπορεί να είσαι και μπάτλερ.
-[Έντουαρντ] (γελάει) Μερικές ελπίδες.
-Υπάρχουν πολύ χειρότερα μακριά από εμάς.
- Ναι ξέρω.
Υποθέτω ότι έχεις δίκιο.
Ωστόσο, τουλάχιστον είμαστε μεταξύ φίλων, ας πούμε.
- Έντουαρντ, δεν το έχεις έχεις καμιά δουλειά να κάνεις;
Ο σοφέρ δεν υποτίθεται να καθίσει γύρω από ένα τραπέζι
στην αίθουσα του υπηρέτη πίνοντας φλιτζάνια τσάι.
Νταίζη, ξέρεις που το βρήκα αυτό;
- Ω, όχι, κύριε Χάντσον, Λίλι απλά αυτό έψαχνε.
- Νταίζη, δεν το βρίσκω.
Ω, κύριε Χάντσον, εσείς βρήκε το γυαλιστικό.
- Ναι, το βρήκα.
Στο κατώφλι.
-[Λίλι] Αχ.
- Δεν περιμένω να ανοίξω το μπροστινή πόρτα του 165 Eaton Place
και σκοντάφτει πάνω σε ένα τενεκεδάκι με βερνίκι.
Παρακαλώ να είστε πιο προσεκτικοί στο μέλλον, Νταίζη.
- Λοιπόν, δεν το έκανα μπροστινή πόρτα σήμερα το πρωί,
Κύριε Χάντσον, η Λίλι το έκανε.
- Ναι, πρέπει να το έβαλα κάτω
όταν κοιτούσα μέσα το κουτί μου για το Brasso.
Λυπάμαι πολύ, κύριε Χάντσον.
- Λοιπόν, δεν πειράζει, Λίλι.
Νόμιζα ότι ήταν καθήκον σου, Νταίζη, να κάνει το μπροστινό ορείχαλκο.
- Ω, ναι, κύριε Χάντσον, αλλά σήμερα το πρωί,
Η κα Τζορτζίνα με ρώτησε αν...
- Νταίζη, ως κεντρικό σαλόνι υπηρέτρια, έχεις κάποια εξουσία,
αλλά δεν περιμένω να το καταχραστείτε
αφήνοντας τη δουλειά σου σε άλλους.
Έντουαρντ, νόμιζα ότι πήγαινες
να πιέσει την Αρχοντιά Του χειμερινά κοστούμια
κατά την απουσία του στο εξωτερικό.
Έλα, Λίλι.
Όλοι έχουμε μια δουλειά μέρα μπροστά μας.
- Μπορώ να έχω αυτό το κομμάτι ζαχαροπλαστική, σε παρακαλώ, Μπρίτζι;
-Κυρία Μπρίτζες, αν εσείς παρακαλώ, Δάσκαλε Γουίλιαμ.
Και δεν έχω χρόνο για να φτιάξετε μπιφτέκια
για σένα σήμερα το πρωί.
Πρέπει να φτιάξω αυτές τις πίτες.
Αυτό για το νηπιαγωγείο...
- Η Αλίκη λέει ότι δεν θα το κάνουμε πείτε το πια φυτώριο.
Είναι μια σχολική αίθουσα τώρα, γιατί έχουμε γκουβερνάντα.
- Α, σας ικετεύω συγνώμη, είμαι σίγουρος.
Ρουμπίνι, έλα και λίπος αυτά τα πιάτα πίτας για μένα.
-[Ρούμπι] το κάνω λαχανικά, κυρία Μπριτζ.
- Θα το κάνω.
-[Κυρία. Γέφυρες] Α, όλα σωστά, Ρούμπι, εντάξει.
- Δεν νομίζω ότι θέλω να έχει γκουβερνάντα.
-[Κυρία. Γέφυρες] Λοιπόν, πρέπει να έχεις κάποιον
να σε προσέχει.
- Η Ρόουζ μπορεί να μας προσέχει.
- Η Ρόουζ δεν μπορεί να διδάξει εσύ τα μαθήματά σου.
Ω, ευχαριστώ Δάσκαλε Γουίλιαμ, που θα κάνει υπέροχα.
Τέλος πάντων, χρειάζεσαι κάποιον για να σταματήσει ο καυγάς σας.
Τι ήταν όλα αυτά σήμερα το πρωί, ε;
- Η Αλίκη πάντα διαβάζει,
και όταν τη ρωτάω να παίξεις μαζί μου,
λέει «σκάσε» και μου πετάει κάτι.
- Α, (γέλια) τώρα;
Ευχαριστώ, Δάσκαλε Γουίλιαμ.
- Μακάρι να μπορούσα να ζήσω με τον Έντουαρντ και την Νταίζη
στο σπιτάκι τους.
- Στα mews;
Κυρίες και κύριοι μη ζεις σε mewses.
Αυτά για υπηρέτες.
-[Γουίλιαμ] Μου αρέσει ο Έντουαρντ.
-[Κυρία. Γέφυρες] Ω, ελπίζω σου αρέσουν όλοι στον κάτω όροφο.
-[Γουίλιαμ] είμαι σίγουρος ότι δεν μου αρέσει η γκουβερνάντα.
- Ωχ, δεν θα το κάνει να είσαι κάτω.
Τέλος πάντων, δεν σου κάνει καλό να είσαι πολύ στην κουζίνα.
Έρχεται ο κύριος Χάντσον,
βλέπεις τι λέει όταν σε βλέπει.
- Θα είναι τέσσερις για γεύμα, κυρία Μπρίτζες.
Η λαίδη Νιούμπερι μένει.
- Α, εκεί τώρα.
Θα πρέπει να φτιάξω άλλη πουτίγκα.
- Μόνο ένα επιπλέον, κυρία Μπρίτζες.
- Α, θαρρώ,
αλλά είναι ένα πράγμα όταν Ο καπετάνιος Έλιοτ μένει
ως επιπλέον για μεσημεριανό γεύμα,
αλλά εντελώς άλλο πράγμα όταν είναι ένα μεσημεριανό πάρτι
που περιλαμβάνει τη λαίδη Νιούμπερι.
- Ω, Φρέντρικ, βάλε καλύτερα η μπομπονιέρα στο τραπέζι.
- Εντάξει, κύριε Χάντσον.
Θα ήμουν το μόνο πράγμα που δεν καθαρίστηκε ποτέ χθες.
Καμία ειρήνη για τους κακούς, ε, κυρία Μπρίτζες;
- Θα σε βοηθήσω, Φρέντρικ.
Μπορώ να πάρω το βερνίκι μακριά, δεν μπορώ, κύριε Χάντσον;
- Πολύ καλά, Δάσκαλε Γουίλιαμ,
αλλά θα έχεις να φορέσω την ποδιά μου.
- Υποθέτω ότι θα ήταν καλύτερα κάνε το μήλο μου απόλαυση.
-Εδώ είμαστε, λοιπόν.
- Νομίζω ότι θα πρέπει να δώσω είναι και αλμυρά.
Ω, νόμιζα ότι θα είχαμε μια ωραία, ήσυχη, γαλήνια στιγμή
με την Αρχοντιά Του και Η Κυρία της μακριά.
(μουσική τζαζ)
-Πρέπει να κρατήσεις τα πόδια σου ακόμα, Ρόμπιν.
-Τι, αλλά δεν μπορείς... - Πρέπει να.
- Κράτα τα πόδια σου ακίνητα... - Εκεί.
- Όταν χορεύεις. - Αλλά εσύ πρέπει να!
- Είναι μια αντίφαση από άποψη.
- Δεν είναι, και τώρα, στο πλάι.
- Μα είπες ότι δεν μπορώ κουνήσω τα πόδια μου.
- Αυτό είναι, και αέρας όλα, Τζέιμς.
Ναι, αλλά πρέπει κρατήστε τα πόδια σας ακίνητα,
αλλά μετακινηθείτε στο πλάι.
- Έτσι το λένε κούνημα, κύριε Χάντσον;
- Δεν έχω ιδέα, Φρέντρικ.
Ασχοληθείτε με την επιχείρησή σας.
Φρέντρικ!
- (αναστενάζει) Εκεί, τι το σκέφτεσαι αυτό;
- Δεν θα χορέψω ποτέ ότι δημόσια.
- Και γιατί όχι?
-[Robin] Είναι όλα οργή στην Αμερική.
-[Diana] Νομίζω ότι είναι μάλλον χυδαίο.
Δεν νομίζω ότι θα το μάθω.
-Θα νοιαζόσουν για μένα να ανακατεύουμε τα κοκτέιλ, κύριε;
- Ω, όχι ευχαριστώ, Χάντσον, θα το κάνω.
Και τι για σένα, Νταϊάνα, Μπρονξ ή Μαρτίνι;
- Martini, ευχαριστώ.
Γιατί δεν δουλεύεις, Ρόμπιν;
Νόμιζα ότι είχες δουλειά.
- Λοιπόν, είχα, αλλά Πήρα τον σάκο.
- (γελάει) Πουλούσε βαμμένα μπούκλες μαλλιών.
-[Νταιάνα] Δεν το πιστεύω.
- Όχι, είναι απολύτως αλήθεια.
Απάντησα σε αυτή τη διαφήμιση, που έλεγε,
«θέλεις να φτιάξεις η περιουσία σου;»
Και, φυσικά, το έκανα.
Έτσι, σε πολύ καιρό, το είδα αυτό άνθρωπος που ονομάζεται Stellenbosh,
που είχε εφεύρει ένα νέο είδος μπικουτί μαλλιών.
-[Diana] Αυτό είναι αλήθεια το όνομά του;
- Λοιπόν, κάτι τέτοιο.
Τέλος πάντων, είπε ότι θα το αφήσει εγώ στο ισόγειο,
αλλά έπρεπε να βγω έξω και να γνωρίσουν το κοινό.
Έτσι, μου έδωσε μια βαλίτσα γεμάτο με θηριώδη πράγματα,
και αναγκάστηκα να περπατήσω γύρω από όλα τα μέρη
όπως έκανα ο Waddington δεν το έχω ακούσει ποτέ.
- Ω, Robin, δεν είναι πωλήσεις;
- Α, ναι, αλλά αυτό ήταν ακριβώς το πρώτο σκαλί της σκάλας.
- Χμμ, αλλά έπεσε.
(όλα γελάνε)
- Τι συνέβη?
- Λοιπόν, οι περισσότεροι δεν απάντησε καν.
Απλώς με κοίταξαν μέσα από τις κουρτίνες.
ΤΕΛΟΣ παντων-- - Δεν μου άρεσε
το βλέμμα σου, ε;
- Α, αυτό είναι πολύ πιθανό.
Τέλος πάντων, ένα τέλος μια γυναίκα άνοιξε την πόρτα.
Φορούσε νύχτα φόρεμα και ρόμπα,
και είχε τα μαλλιά της κουλουριασμένα,
ξέρεις, με λίγα κομμάτια κουρέλι.
Λοιπόν, το εξήγησα Θα ερχόμουν να της μιλήσω
για μια θαυμάσια νέα εφεύρεση.
Είπε, «α, θέλεις να μιλήσω στον άντρα μου;»
Όχι, κυρία, έκλαψα, εγώ θέλω να σου μιλήσω.
Είστε άνετα στο κρεβάτι;
Και μου χαστούκισε το πρόσωπο και χτύπησε την πόρτα.
(όλα γελάνε)
-[Νταιάνα] Το φτιάχνει.
- Όχι, όχι, στο υπόσχομαι.
Τέλος πάντων, γύρισα πίσω στο παλιό Stinkenbomb,
και είπα, ήταν σίγουρος
ότι υπήρχε ένα τέτοιο τύχη σε αυτά τα πράγματα
όταν οι γυναίκες μπορούσαν αρκετά κουλουριάζουν εύκολα τα μαλλιά τους
με κομμάτια κουρέλι, που δεν τους κοστίζει απολύτως τίποτα;
Και δέκα λεπτά αργότερα,
Είχα ενταχθεί στις τάξεις των ανέργων.
- Οχι. - Ω, Ρόμπιν. (γέλια)
- Ευχαριστώ.
-[Τζορτζίνα] Εξωφρενική.
- Γεια σου, Φρεντ. - Γειά σου.
- Το δείπνο είναι ακόμα έτοιμο, Κυρία Μπρίτζες;
- Οχι, δεν είναι,
και τώρα έχω ένα μεσημεριανό πάρτι για προετοιμασία.
- Ω συγνώμη.
- Ρούμπι, πήγαινε στο ντουλάπι
και βγάλτε μου ένα μεγάλο βάζο από αυτά μήλα.
Και μετά έλα πίσω και φτιάξτε μερικές πατάτες.
- Ω, Ρούμπι.
Έτοιμος ο δίσκος νηπιαγωγείου, Κυρία Μπρίτζες;
- Όχι, δεν είναι, Ρόουζ, θα το κάνεις πρέπει να το πάρεις μόνος σου.
- Δεν θα έπρεπε κάντε αυτό με δικαιώματα.
- Ρουμπίνι!
Βιάσου και έλα και λιώστε αυτές τις πατάτες.
-[Ρόουζ] Θα έπρεπε να έχει μια καμαριέρα.
- Α, καλά, όταν το φτάνει η γκουβερνάντα,
τα παιδιά θα συνηθίσουν έχουν το μεσημεριανό τους γεύμα
μαζί της στην τραπεζαρία δωμάτιο, Ρόουζ.
- Ναι, αλλά μέχρι τότε,
Η Νταίζη θα πρέπει να δει στα γεύματα του νηπιαγωγείου.
- Δεν κουβαλάω δίσκους επάνω για καμία γκουβερνάντα.
Είναι το μέρος του Φρεντ να το κάνει αυτό.
- Όχι, δεν είναι, Νταίζη, είμαι όχι ο πεζός του νηπιαγωγείου.
- Τώρα, αυτό είναι αρκετά αρκετά από αυτό.
Θα σας αναθέσω τα καθήκοντά σας διαβούλευση με την Κυρία Της
και θα τα πραγματοποιήσετε όλοι.
Αυτό δεν είναι το είδος του νοικοκυριού
στο οποίο επιδιδόμαστε σε μικροεπιχειρήματα
για το ποιος θα μεταφέρει ένας δίσκος στον επάνω όροφο.
- Ω, αυτό είναι τρομερό.
Λέει εδώ ότι υπάρχουν σχεδόν δύο εκατομμύρια άνεργοι.
- Λοιπόν, αυτό πρέπει να κάνει είμαστε όλοι πολύ ευγνώμονες
που έχουν οι δρόμοι μας πεσμένοι σε ευχάριστα μέρη.
Ε, χωρικός...
(Ο Έντουαρντ γελάει)
Μόλις βγει από μια θέση, είναι δεν είναι τόσο εύκολο να βρεις ξανά,
όπως θα έπρεπε να ξέρεις, Έντουαρντ.
- Τώρα, πότε κάνει ο Μπάνι Γύρνα πίσω, Νταϊάνα;
-[Diana] Α, δεν το κάνω ξέρω, αύριο, νομίζω.
- Μμ-μμ, και γιατί όχι εσύ μαζί του
σαν μια καλή μικρή γυναίκα;
- Ω, Τζέιμς, δεν το έχεις κάνει ποτέ είδα το Μπάνι να είναι βουκολικό.
Λοιπόν, όλη την ώρα, φυσικά, έτσι ξέρετε πόσο φρικτό είναι.
Έχει αυτή την ιδέα χρωστάει καθήκον στη γη.
Ένα είδος χρέους.
- Ωχ, σαν το χρέος Χρωστάω στον ράφτη μου.
- Εκτός από τον ράφτη σου μάλλον ξέρει
δεν θα πληρωθεί ποτέ.
Προφανώς η γη δεν είναι ικανοποιημένος
εκτός αν έχει ξοδέψει ο Μπάνι αρκετές ημέρες σε κάθε μήνα
τρέχοντας γύρω του μέσα Μπότες Wellington.
Σκουλές, φίμωση, φίμωση.
Ξύσιμο της ράχης των γουρουνιών.
Δεν έχετε ιδέα τι α αηδιαστικός θόρυβος που κάνει
όταν ξύνεις την πλάτη ενός χοίρου.
Ένα είδος σκληροτράχηλου-- (ανατριχιάζει)
- Λατρεύω τα γουρούνια.
- Το ίδιο και ο Μπάνι.
Ξύσιμο της πλάτης του χοίρου
υποτίθεται ότι τους στέλνει σε ένα είδος έκστασης,
αλλά στην πραγματικότητα, όταν του Μπάνι γέρνοντας πάνω από το στυλό
με γυαλιστερό βλέμμα στα μάτια,
είναι σχεδόν αδύνατο για να τα ξεχωρίσω.
-[Τζορτζίνα] Ω, Νταϊάνα.
- Νταϊάνα, γιατί είσαι έτσι θηριώδης στο φτωχό γέρικο κουνελάκι;
- Δεν είμαι πιο θηριώδης μαζί του τώρα
από ότι ήμουν πριν παντρευτήκαμε.
- Λοιπόν, ίσως ήλπιζε θα ήσουν πιο ωραίος.
- Τότε ήταν ανόητος.
Ο οποίος, φυσικά, είναι.
- Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι θα έπρεπε να παντρευτεί
εκτός αν είναι απολύτως λατρεύουν ο ένας τον άλλον.
Μη νομίζεις ότι λέω που εσύ και ο Μπάνι δεν το κάνετε.
- Φυσικά και όχι.
- Ο πατέρας σου είναι μακριά, Τζέιμς;
- Ναι, ναι, αυτός και ο δικός μου η θετή μητέρα είναι στη Γενεύη.
Έφυγαν βιαστικά χθες.
Η αγαπημένη μου θετή μητέρα είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους
που είτε παίρνει μια τσάντα χαλιού
στο οποίο δεν έχει ρίξει τίποτα
αλλά το αγαπημένο της στολίδι και ένα καθαρό μαντήλι,
ή 40 αποσκευές.
- Χθες, ήταν το 40 αποσκευές.
Εκεί ήμασταν όρθιοι στο σταθμό,
ψάχνοντας μανιωδώς για καπέλο.
- Χωρίς την οποία αυτή δεν θα μπορούσε ενδεχομένως
περάσουν τη νύχτα σε ένα τρένο.
- Ίσως το τρίχωμα της ήταν συσκευασμένο σε αυτό.
Απόλυτα λογικό.
- Μμ, κοιτάζω προς τα εμπρός στην ημέρα
όταν όλοι ταξιδεύουν με αεροπλάνο.
Τότε, θα πρέπει να περιοριστούν τον εαυτό τους σε μια τσάντα χαλιού.
- Δεν σκέφτεσαι πραγματικά αυτή η μέρα θα έρθει ποτέ,
εσύ Τζέιμς;
- Λοιπόν, δεν καταλαβαίνω γιατί όχι.
Εννοώ, αν ο Alcock και ο Brown θα μπορούσε να πετάξει στον Ατλαντικό.
- Ναι, σαν ιδιαίτερη προσπάθεια.
Δεν θα είναι ποτέ σαν τρένα με χρονοδιαγράμματα.
- Λοιπόν, φανταστείτε ένα εναέριος Bradshaw.
- Τι κανει ο πατερας σου βρείτε να κάνετε στη Γενεύη;
Μισώ την Ελβετία, όλη αυτούς τους υγιεινούς ανθρώπους
φορώντας μάλλινες κάλτσες και yodeling.
- Ω, είναι τρελός με αυτό Το θέμα της Κοινωνίας των Εθνών.
- Λοιπόν, δεν υπάρχουν πολλά σημείο, υπάρχει,
τώρα οι Αμερικάνοι το έχουν σημαδέψει.
-Καμία, κανένας δίνει μια κολά για αυτό εδώ,
ειδικά οι σοσιαλιστές.
Οι ειρηνιστές κατά τη διάρκεια του πολέμου,
και τώρα, ό,τι μπορούν μιλάμε για μισθούς.
- Χμμ.
- Ξέρω, μη μιλάς πολιτικά.
- Χμ, ας μιλήσουμε για χορό.
Α, θα ήθελα να χορέψω όλη νύχτα και όλη μέρα.
- Σχεδόν το κάνεις.
Τι ώρα πήρες σπίτι χθες το βράδυ;
- Α, δεν ξέρω.
Ξεκινήσαμε στο Μπέρκλεϋ, αλλά μετά το συγκρότημα πήγε σπίτι,
οπότε πήγαμε στη Σάλι Το σπίτι του Μπραντ,
και χόρεψε στο γραμμόφωνο.
- Α, και τι έκανε Κύριε Μπραντ το σκέφτεσαι αυτό;
- Ευτυχώς, ήταν μακριά.
- Αχ.
- Ας κάνουμε ένα πάρτι εδώ.
- Χμ;
- Με τον θείο Ρίτσαρντ μακριά, είναι η τέλεια ευκαιρία.
- Α, τώρα, περίμενε ένα λεπτό...
- Α, ναι, ναι, και μετά Τζορτζίνα και μπορώ να χορεύω όλο το βράδυ!
- Ναι παρακαλώ! - Όχι, όχι, ευχαριστώ.
Δεν θέλω τρελούς
κάνοντας το shimmy shake μέσα σε αυτό το σπίτι.
- Τζέιμς, μην είσαι τόσο βαρετός.
Κάποτε ήσουν τόσο διασκεδαστικός.
Από τον πόλεμο, έχεις ήταν θετικά κουραστικό.
- Συγγνώμη, δεν το κατάλαβα.
- Ω, Τζάμπο, πες ναι.
Θα ήταν τόσο διασκεδαστικό!
Θα χαρείς τον εαυτό σου, πραγματικά θα το έκανες.
Θα είχαμε ένα συγκρότημα και όλους τους φίλους μας.
Πες ναι.
- Σερβίρεται μεσημεριανό, κύριε.
- Α, ευχαριστώ, Χάντσον.
Δεν γνωρίζω.
- Α, αυτό σημαίνει ναι.
Τι ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!
Τώρα, τι είδους πάρτι θα δώσουμε;
- Τι θα έλεγες για ένα μωρό πάρτι,
όλοι πρέπει φτάνω με περιπατητές;
- Όχι, όχι, έγινε.
- Όλα έγιναν έγινε, αυτό είναι το πρόβλημα.
- Ναι, αλλά ένα μπάνιο το πάρτι είναι πάντα πολύ διασκεδαστικό.
- Δεν μου αρέσει να φοράω το περσινό μαγιό.
- Λοιπόν, μπορούσες πάντα να είσαι τρομερά τολμηρός
και έλα σαν ένα από αυτά ομορφιές του μπάνιου
στις κινούμενες εικόνες.
- Λοιπόν, αυτό θα ήταν το μαγιό της επόμενης χρονιάς.
Σου λέω, ας έχουν μπάλα του υπηρέτη.
Όλοι ντύνονται σαν το σπίτι υπηρέτριες και πεζοί.
- Δεν είμαι σίγουρος Χάντσον θα ήθελε αυτό.
- Δεν θα σε πείραζε, θα ήθελες, Χάντσον;
- Νομίζω ότι μπορεί να οδηγήσει σε κάποια σύγχυση, milady.
- Λοιπόν, γιατί να μην τηλεφωνήσετε είναι ένα φανταχτερό πάρτι με φορέματα
και αφήστε όλους ελεύθερους να έρθουν όπως επιλέγουν;
- Ω, όχι, τότε θα φορέσει ο Μπάνι τη στολή του Pierrot ξανά.
Θα ήταν πολύ θηριώδες για λέξεις.
-[Τζέιμς] Γιατί να μην το κάνει;
Ελευθερία, αυτό είναι όλοι παλέψαμε για.
-[Diana] Όχι!
- Λοιπόν, φυσικά, αυτό είναι.
-[Diana] Τι;
- Θα κάνουμε ένα πάρτι ελευθερίας.
- Πως το εννοεις? -Δεν θα...
- Πουλιά, ξύλινες νύμφες, σάτυροι, επανάσταση,
όλα όσα είναι δωρεάν. (όλοι μαλώνουν)
- Θυμάσαι το χρυσή και ασημένια μπάλα,
Η κυρία Μπρίτζες, από το Λονδίνοντερι Σπίτι,
όταν εμφανίστηκε η λαίδη Μάρτζορι ως Μαρία Αντουανέτα;
- Ω ναι.
- Και η Αρχοντιά Του κ. Ο Μπέλαμι, όπως ήταν τότε,
πήγε όπως ο Λούις, ω, Louis το κάτι
σε δαντελένιο γιακά, και βελούδινα μπριτσάκια γονάτων, ω.
- Ελπίζω κυρία Τζωρτζίνα έχει ένα όμορφο κοστούμι.
- Λοιπόν, φαίνεται αστείο ότι θα έπρεπε να το έχει
όταν η Κυριότητά Του και Αυτή Ωστόσο, η Ladyship είναι μακριά.
- Ω, περιμένω ότι θα είναι ένα πάρτι νέων, η Λίλι.
Πιο ανεπίσημο από μπορεί να ήταν
αν η Κυρία Της ήταν εδώ.
- Λοιπόν, πρέπει να πάρω Ο Δάσκαλος Γουίλιαμ μέχρι το κρεβάτι.
Πότε είπες ότι ήταν Θα γίνει, κύριε Χάντσον;
- Λοιπόν, την επόμενη Πέμπτη, Ρόουζ, μάλλον σύντομη ειδοποίηση.
- Τότε είναι η γκουβερνάντα έρχεται.
Δεν βρέχει ποτέ αλλά χύνει σε αυτό το σπίτι, ε;
-[Κυρία. Γέφυρες] Ω, η γκουβερνάντα.
- Είσαι σίγουρος ότι αυτό είναι όλα όσα θέλεις να φορέσεις
για ανοιχτό μοτέρ;
- Μμ, είναι χοντρό γιακά, Νταίζη.
Γλιστρήστε μέσα στο μπροστινό υπνοδωμάτιο
και δείτε αν μπορείτε να δείτε τον κ. Διθέσιο του Μπέικερφιλντ.
Πρέπει απλώς να πω καληνύχτα στα παιδιά.
- Λοιπόν, τουλάχιστον δεν θα πας
σε εκείνο το λοχαγό Έλιοτ μηχανάκι.
- Α, μάλλον θα το κάνω επιστρέψτε σε αυτό.
- Είναι κακό για σένα, πηγαίνεις στο κρεβάτι με βρεγμένα τα μαλλιά.
-Τι σου κάνει;
- Σε κάνει κουφό.
- Ω, Ρόουζ, όχι.
- Γειά σου.
-[Ρόουζ] Ω.
- Γεια σου, Ρόουζ, εγώ μόλις ήρθε να πει καληνύχτα.
- Τζορτζίνα, φαίνεσαι υπέροχη.
-[Τζορτζίνα] Ω, ευχαριστώ.
-[Alice] Όπως ακριβώς μια νεράιδα πριγκίπισσα.
Δεν είναι, Γουίλιαμ;
- Νομίζω ότι φαίνεται ανόητη.
-[Rose] Master William.
- Λοιπόν, είναι τυχερό δεν το πιστεύουν όλοι.
- Έχεις πολλούς άντρες ερωτευμένος μαζί σου Τζορτζίνα;
- Όχι πολλά, δύο ή τρία ίσως.
Καληνύχτα όνειρα γλυκά.
Καληνύχτα Γουίλιαμ, δώσε μου ένα μεγάλο φιλί.
- Είμαι πολύ μεγάλος για να φιλήσω κόσμο.
- Χμμ, θα το κάνω να σε φιλήσω, λοιπόν.
Δεν χρειάζεται να φιλήσεις πίσω.
(γελάει)
Καληνυχτα.
Καληνύχτα Ρόουζ.
-[Rose] Night, κυρία Τζωρτζίνα.
- Καληνυχτα.
Δεν είναι τυχερή, Ρόουζ;
Τίποτα να κάνει από το να απολαμβάνει τον εαυτό της.
- Ρόμπιν!
Τι κάνεις εδώ?
-[Robin] Λοιπόν, σκέφτηκα Θα σε ακολουθούσα με το ποδήλατό μου
ως αουτσάιντερ.
- Ω, Ρόμπιν.
- Λοιπόν, θα χαίρεσαι για μένα
αν ο Χάρι δεχθεί μπουνιά το θηριώδες παλιό του μηχανάκι.
- Καλύτερα να πάρεις αυτό κυρία Τζωρτζίνα.
Ο κύριος Μπέικερφιλντ δεν μπορεί σκέφτηκα να βάλεις ένα.
- Ευχαριστώ, Χάντσον.
- Ω, κυρία Τζωρτζίνα, για το πάρτι.
Πόσοι καλεσμένοι θα περιμένεις;
Θα πρέπει να σκεφτούμε για φαγητό και κρασί.
- Ωχ, μην ασχολείσαι ποτά, Χάντσον.
Θα κάνουμε είναι ένα πάρτι για μπουκάλια.
- Ενα μπουκάλι--
- Φτάνουν όλοι με ένα μπουκάλι
από τζιν ή κρασί ή κάτι τέτοιο.
Λοιπόν, είναι ο πιο εύκολος τρόπος,
γιατί μόλις οι άνθρωποι ακούστε ότι έχει πάρτι,
τείνουν να εμφανίζονται, και μετά τελειώνουν τα ποτά.
- Εννοείς, απρόσκλητος καλεσμένοι, κυρία Τζωρτζίνα;
- Α, αν γίνουν πολύ κουραστικοί,
θα πάρουμε τον Έντουαρντ και Φρεντ να τα πετάξει έξω.
- Ή θα τους πυροβολήσω με αυτό!
- Ρόμπιν, άφησέ το μακριά.
Καληνύχτα Χάντσον.
- Τζωρτζίνα, κύριε.
-[Alice] Οι καλικάντζαροι ζωγράφισαν πίσω, ουρλιάζοντας από κάθε πλευρά.
Αναποδογύριζαν ο ένας τον άλλον σε σωρούς
στην προθυμία τους να απόδραση από τη σπηλιά,
όταν ένας νέος επιτιθέμενος ξαφνικά τον αντιμετώπισε:
η βασίλισσα με φλεγόμενα μάτια και διευρυμένα ρουθούνια,
τα μαλλιά της μισά όρθια από το κεφάλι της...
- Εντάξει, Αλίκη, αρκετά.
Είσαι τρομακτικός Δάσκαλος Γουίλιαμ.
- Που, φυσικά δεν είναι.
Δεν με πειράζουν λίγοι καλικάντζαροι.
Εκεί, κοίτα.
- Ουφ. (γέλια)
Τέλος πάντων, θα πρέπει καθαρίστε το τραπέζι τώρα,
γιατί θα βάλουμε το χαλί κάτω.
- Ω, Ρόουζ, είσαι μπελάς.
-[Ρόουζ] Α, εγώ;
Λοιπόν, η γκουβερνάντα σου έρχεται σύντομα,
και μπορείτε να την ονομάσετε α ενόχληση για αλλαγή.
-[Γουίλιαμ] Στοιχηματίζω ότι θα το κάνει να είσαι σαν τη βασίλισσα των καλικάντζαρων.
-[Ρόουζ] Δεν βλέπω γιατί θα έπρεπε.
- Νομίζω ότι θα είναι περισσότερο σαν τη γριά περιστρεφόμενη κυρία.
- ΠΟΥ?
- Άνοιξε η πριγκίπισσα την πόρτα και μπήκε.
Εκεί ήταν το φως του φεγγαριού ροή στο παράθυρο,
και στη μέση του σεληνόφωτος
κάθισε η ηλικιωμένη κυρία με τα μαύρα της φόρεμα με τη λευκή δαντέλα
και τα ασημένια μαλλιά της ανακατεύοντας με το φως του φεγγαριού.
- (γέλια) Λοιπόν, δεν νομίζω
θα είναι αρκετά σαν ότι ούτε.
- Ρόουζ, γιατί όχι έρχεται πρώτη εδώ
για να μπορούμε να δούμε αν μας άρεσε;
- Λοιπόν, δεν θα το κάνει λάβετε οποιαδήποτε ειδοποίηση για εσάς.
Είσαι απλά ένα ανόητο αγοράκι.
- Οχι δεν είμαι!
- Ναι είσαι. - Οχι δεν είμαι.
- Ανόητο αγοράκι.
- Α, αυτό είναι όλο ξαναρχίζει;
- Φρειδερίκη.
-Τώρα, Δάσκαλε Γουίλιαμ, δεν είναι τρόπος να συμπεριφέρεσαι.
- Φρεντ, με πήρε τηλέφωνο ένα ανόητο αγοράκι.
- Α, δεν θέλεις για να μην λάβετε υπόψη
από αυτά που οι κυρίες πες, ε, Ρόουζ;
Τώρα, αν θέλετε εσείς οι δύο κάνε ανακωχή,
μπορούμε να στρώσουμε το χαλί.
- Έλα, δώσε μας ένα χέρι με το τραπέζι.
- Δάσκαλε Γουίλιαμ, θα στείλω να δεις τον λοχία μου.
-[Ρόουζ] Κι εσύ.
- Κάτι πρέπει να κάνουμε τα διακοσμητικά, Τζέιμς.
Μακάρι να μπορούσαμε να έχουμε νύμφες και φανοί ζωγραφισμένοι στον τοίχο.
Ωχ, ας ήταν μόνο ο Αύγουστος Θα ερχόταν ο Γιάννης
και κάνε μερικά από τα δικά του υπέροχα γυμνά.
Δεν υποθέτω ο θείος Ο Ρίτσαρντ θα το ήθελε αυτό.
- Ούτε κι εγώ.
- Ακόμα και η Ντόλι είπε αν αυτή όντως έπρεπε να είναι
τόσο ελεύθερη όσο ο αέρας έλα με τίποτα.
Έτσι είπα, αν ένιωθε καλύτερα να το κάνει.
- Λίλι.
- Μόνο 10 αποδοχές μέχρι στιγμής.
Υποθέτετε ότι αυτό σημαίνει ότι μόνο 10 έρχονται,
ή ότι όλοι έρχονται,
αλλά μόνο 10 έχουν ενοχλήσει απαντώ?
- Αλήθεια, Τζορτζίνα, Δεν έχω ιδέα.
Δεν μπορώ να σκεφτώ γιατί ξεκίνησες αυτό το κόμμα καταρχήν.
- Τι συμβαίνει?
Φοβάσαι μήπως το απολαύσω;
-Τώρα Τζορτζίνα, αυτό δεν είναι δίκαιο.
Ξέρεις πολύ καλά μου αρέσει σε βλέπω να διασκεδάζεις.
-Μα δεν μπορώ.
Δεν μπορώ, Τζέιμς, εκτός αν το κάνεις και εσύ.
Τζέιμς, χάσαμε τέσσερα χρόνια της νιότης μας,
όταν έπρεπε να είμαστε άθλιοι και φοβισμένος
και παρακολουθήστε όλους τους φίλους μας να σκοτώνονται ένας ένας.
Λοιπόν, είναι νεκροί, και υπάρχουν τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε για αυτό.
Λοιπόν, ας το ξεχάσουμε και διασκεδάστε, παρακαλώ.
- Εντάξει, θα διασκεδάσουμε.
Θα έχουμε τα περισσότερα καταπληκτικό πάρτι που έχετε δει ποτέ.
(χτυπάει το κουδούνι)
- Ω, εκεί είναι η Ρόμπιν.
- Λοιπόν, δεν θα βγεις έξω σε εκείνο το μηχανάκι του.
- Κατεβαίνουμε στο Μπρούκλαντς για να παρακολουθήσετε τους αγώνες με κινητήρα.
Πες του ότι δεν θα αργήσω.
Ωχ, Χάντσον, αυτό θα γίνει να είναι ο καπετάν Έλιοτ.
Πες του ότι δεν θα αργήσω.
- Πολύ καλά, κυρία Τζωρτζίνα.
Καλημέρα κύριε.
- Α, καλημέρα, Χάντσον.
- Η κυρία Worsley θα είναι σε λίγο, κύριε.
Ο ταγματάρχης Bellamy είναι μέσα το πρωινό δωμάτιο.
- Σωστά.
-[Τζέιμς] Καλημέρα, Ρόμπιν.
- Καλημέρα, Τζέιμς.
- Θα σε νοιάζει λίγο καφέ, κύριε;
- Α, Χάντσον, αυτό θα ήταν υπέροχο.
Ξυπνάω από τις έξι η ώρα δουλεύω στο ποδήλατο.
Φυσικά, ήταν το magneto, και δεν μπορώ να αγοράσω καινούργιο,
οπότε έπρεπε να πάρω όλα σε κομμάτια.
- Είχες χρόνο για κανένα πρωινό, κύριε;
- Λοιπόν, στην πραγματικότητα...
- Θα δω τι η κα. Οι γέφυρες μπορούν να παράγουν, κύριε.
- Ω, ευχαριστώ πολύ, Χάντσον.
(αναστενάζει βαθιά)
Ξέρεις, είναι χαμός ενόχληση που δεν έχει χρήματα.
Μακάρι να μπορούσα να αγοράσω ένα αυτοκίνητο
σαν αυτόν τον τυχερό διάβολο Χάρι Μπέικερφιλντ.
- Μμ, έχει πλούσιο, αν είναι δυσάρεστο, πατέρα.
- Ναι, είμαι αφοσιωμένος στον πατέρα μου,
αλλά θα σπάσει σχεδόν τόσο γρήγορα όσο είμαι.
Ξέρεις, δεν το κάνω νομίζω ότι θα μπορέσω
να κολλήσει στο κτήμα.
- Ω, Άμποτσγουντ; - Ναι.
- Δεν θα χρειαστεί να το πουλήσεις;
- Μάλλον φαίνεται στον γέρο Στέλενμπος.
Ξέρεις, Τζέιμς, εσύ κι εγώ μπήκε σε λάθος επάγγελμα.
Έπρεπε να είμαστε κερδοσκόπους του πολέμου.
-Βρήκες δουλειά ακόμα;
- Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση.
Σκέφτεσαι ποτέ πηγαίνετε στην Ιρλανδία;
Εξακολουθούν να θέλουν πρώην αξιωματικούς εκεί για τους επικουρικούς.
- (γέλια) Δεν είναι μια δουλειά που μου αρέσει.
- Όχι, και θα σήμαινε να φύγω...
Σου είπε η Τζορτζίνα ότι ήμασταν παραλίγο να συλληφθεί χθες το βράδυ;
- Χμ, για ποιο λόγο;
Λοιπόν, η Ντόλι το είχε αυτό υπέροχη ιδέα
πηγαίνοντας στο Limehouse να προσπαθήσω να βρω μερικούς Κινέζους
και να δούμε αν θα το κάνουν να μας οδηγήσει σε ένα άντρο οπίου,
αλλά το μόνο που βρήκαμε ήταν ένα ζευγάρι μεθυσμένων ναυτικών.
Και μετά έφτασε η αστυνομία,
και είπε ότι προκαλούσαμε παραβίαση της ειρήνης.
- Τώρα, που, του φυσικά, ήσουν.
- Λοιπόν, συνέλαβαν οι μεθυσμένοι ναύτες αντί.
Απόψε, θα πάμε στο Μπέρκλεϋ.
Νομίζουμε ότι είναι πιο ασφαλές.
- Δεν είναι λίγο ακριβό, ξέρεις,
βγάζω την Τζορτζίνα κάθε βράδυ;
- Ω, το Μπέρκλεϋ ΟΧΙ άσχημα.
Μπορείτε να χορέψετε μέχρι μεσάνυχτα σε μια κανάτα μπύρα.
- Ρόμπιν.
- Μμ-μμ;
- Αγαπώ πολύ τη Τζορτζίνα,
αλλά, καλά, αυτή είναι μια λίγο σκόρπιο.
- Ναι ξέρω.
- Δηλαδή, τακτοποιήθηκε πέσει πολύ κατά τη διάρκεια του πολέμου,
όλη αυτή η νοσηλεία, αλλά...
- Προσπαθείς να με προειδοποιήσεις;
- Όχι, το μόνο που λέω είσαι εσύ δεν πρέπει να εξαρτάται πολύ από αυτήν.
- Δεν είναι ερώτηση του εξαρτάται.
Μόνο που όλα είναι τόσο αιματηρή,
κάτι πρέπει να έχεις να κρέμονται.
- Η κυρία Μπρίτζες είχε α Ζαμπόν Γιορκ κομμένο, κύριε.
Σκέφτηκε ότι μπορείς φρόντισε λίγο.
- Χάντσον, είσαι ατού, και η κυρία Μπρίτζες.
-[Ροζ] Πολλά χέρια κάνουν ελαφριά δουλειά.
- Α, λοιπόν, κοινή δουλειά είναι μια δουλειά στο μισό.
-[Λίλι] Ωχ, είναι πάντα τόσο βαρύ.
- Ορίστε, θα το πάρω.
Πού το θέλεις, Ρόουζ;
- Εκεί. - Εντάξει.
Το κατάλαβες, Δάσκαλε Γουίλιαμ;
-[Alice] Αυτό το χαλί φαίνεται πολύ ωραίο.
- Μμ, προέρχεται από την κα. Το δωμάτιο της Ελισάβετ, βλέπεις;
Εκεί χύθηκε εκείνο το δοχείο με ρουζ.
Δεν μπόρεσα ποτέ να το βγάλω.
- Α, δεν φαίνεται, όμως, Ρόουζ.
- Είπε η Κυρία της
πρέπει να φτιάξουμε το το δωμάτιο φαίνεται πολύ ωραίο.
- Ω, νομίζω ότι έχεις, Ρόουζ.
Δεν είσαι ευχαριστημένος;
- Μου άρεσε όπως ήταν πριν.
- Λοιπόν, έχεις ακόμα το κουνιστό σου άλογο, Γουίλιαμ.
-[Daisy] Κοίτα, θα το κάνουμε πρέπει να θυμάστε
για να το ονομάσουμε σχολική αίθουσα τώρα, έτσι δεν είναι;
-[Alice] Και αυτό το γραφείο δικό μου, όχι του Γουίλιαμ.
- Δεν το θέλω!
Δεν θέλω γκουβερνάντα, είτε.
-[Ρόουζ] Λοιπόν, θα σου αρέσει όταν φτάσει εδώ.
-[Daisy] Θα της αρέσει και αυτό το δωμάτιο.
-[Alice] Και δεν είσαι να το κάνω απεριποίητο.
- Δεν θα έρθει μέχρι την Πέμπτη.
- Αχ, τέρας.
- Λοιπόν, δεν είμαι θα ξανακάνω αυτό το δωμάτιο,
έχουμε το πάρτι σκεφτείτε την Πέμπτη.
Δεσποινίς Αλίκη, είμαι έκπληκτη σε εσένα.
- Λαίδη Νιούμπερι, κύριε.
- Ω. - Γειά σου.
- Νταϊάνα, χαίρομαι που σε βλέπω.
-[Diana] Μόλις τηλεφώνησα να δω
αυτό που φοράς στο πάρτι.
- Α, σκέφτηκα να πάω ως sans-culotte.
-[Diana] Τι στο καλό είναι αυτό;
- Γάλλος επαναστάτης. κυριολεκτικά, χωρίς παντελόνι.
-[Diana] (σαρκάζεται) Πώς κυριολεκτικά το παίρνεις;
- (γελάει) Όχι πολύ, εγώ σκέφτηκα ότι θα το άφηνα στην Ντόλι.
Με τι πας;
- Δεν ξέρω, το έχεις μόλις μου έδωσε μια ιδέα.
-[Τζέιμς] Θέλεις ένα κοκτέιλ;
- Όχι, ευχαριστώ, Bunny's ταξιδεύοντας μέχρι σήμερα το πρωί
και επιμένει ότι θα το κάνω συναντήστε τον για μεσημεριανό γεύμα.
- Πώς είναι τα πράγματα μεταξύ τους εσύ και ο Μπάνι;
- Ξέρεις πώς τα πράγματα είναι ανάμεσα σε μένα και τον Μπάνι.
- Όχι, δεν το κάνω, ή Δεν θα ρωτούσα.
- Είναι αστείο, έτσι δεν είναι.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το συνήθιζα σκέψου ότι ο Μπάνι θα σκοτωθεί,
και μετά θα μάθω ότι τελικά τον αγαπώ.
Δεν σκοτώθηκε.
Αν ήταν, κάθε ανακωχή,
Θα έπρεπε να ήμουν σαν η νύφη μου,
καθισμένος με ένα βαρύ μαύρο πέπλο
με δάκρυα να τρέχουν κάτω από τα μάγουλά μου.
Νομίζεις της Τζωρτζίνας ερωτευμένος με τον Ρόμπιν;
- Δεν γνωρίζω.
Δεν νομίζω ότι ξέρει.
- Είμαι σίγουρος όταν εμείς ήταν στην ηλικία τους,
πάντα γνωρίζαμε αν ήμασταν ερωτευμένοι ή όχι.
- Ναι, αλλά αυτή η γενιά, λόγω του πολέμου,
ξέρω πάρα πολλά.
Περνούν το χρόνο τους προσπαθώντας να το ξεχάσω.
- Λοιπόν, συνεχίστε με τον χορό.
(ρολόι χτυπάει)
- Χρειαζόμαστε άλλο είδος των γυαλιών, κύριε Χάντσον;
- Δεν έχω ιδέα, Φρειδερίκη.
Εξαρτάται τι μπουκάλια οι καλεσμένοι φέρνουν.
-[Λίλι] Ξέρεις,
Ο Ρόουζ το είπε αυτό στον Λόρδο Το σπίτι του Pirbright
απλώς έριξαν όλα τα μπουκάλια στο μπάνιο,
και μετά απλώς βούτηξαν τα γυαλιά τους μέσα, και-
- Δεν θα κάνουμε Κάτι τέτοιο εδώ, Λίλι.
Θα σερβίρουμε σαμπάνια όταν οι καλεσμένοι έρχονται πρώτοι,
και εσύ, Φρειδερίκη, θα το κάνεις πάρτε τυχόν μπουκάλια από αυτά.
Σε εύθετο χρόνο, αυτά θα να ανοίξει και να σερβιριστεί.
Στα κατάλληλα ποτήρια.
-[Frederick] Ναι, κύριε Hudson.
- Πρέπει να τα φυσήξω όλα αυτά; μπαλόνια ψηλά, κύριε Χάντσον;
Κάνει τα αυτιά μου να σκάνε.
- Α, θα σε βοηθήσω σε ένα λεπτό, Έντουαρντ.
Μου αρέσει να ανατινάζω μπαλόνια.
- Ω ευχαριστώ.
Που θα πάνε πάνε όταν τελειώσουν;
- Στην αίθουσα, Έντουαρντ.
Καταλαβαίνω ότι η Lady Dolly είναι φέρνοντας ένα κομμάτι αγάλματος
για να ολοκληρωθούν οι διακοσμήσεις.
Ω, κυρία Μπρίτζες, εσείς δεν έχουν ξεχάσει
δείπνο για την γκουβερνάντα, έχετε?
- Λοιπόν, θα έχει είχε σούπα και καλό
και λίγη από τη φέτα αμύγδαλου μου.
Ελπίζω να είναι καλό αρκετά για εκείνη.
Εμπιστευτείτε μια γκουβερνάντα ότι θέλει ένα δίσκο
όταν είμαι εδώ και κάνω διαβολικούς αστακούς.
-[Ρούμπι] Γιατί δεν μπορεί να το φας στην αίθουσα του υπηρέτη,
θα μπορούσαμε να το βάλουμε γωνιακά ακραία τραπέζια--
- Αυτό είναι έξω από το ερώτηση, Ρούμπι.
Η δεσποινίς Τρέντγουελ θα έχει ένα δίσκος στο δωμάτιό της, κυρία Μπρίτζες.
- Α, καλά, μην ανησυχείς εγώ τώρα, κύριε Χάντσον.
Προσπαθώ να το πάρω αυτό γαλαντίνη έξω.
- Είσαι σίγουρος ότι είναι σωστά, κυρία Τζωρτζίνα;
- Ναι, φυσικά και είναι, Νταίζη.
-[Ρόζα] κυρία Τζωρτζίνα;
- Ω, Ρόουζ, αυτό είναι το στέμμα μου;
- Ναι, έχω ξεφύγει, Δεν νομίζω ότι θα φανεί.
Τώρα, πού είναι η στολή σου;
(Η μαργαρίτα καθαρίζει το λαιμό)
Τι?
- Liberte, egalite, και το βαρετή αδελφότητα ανθρώπων.
- Ω, Τζέιμς, φαίνεσαι υπέροχος.
- Νιώθω μια ματωμένη ηλίθιος.
Δεν μπορώ να χορέψω με αυτά τα παπούτσια.
- Φυσικά μπορείτε να.
- Ναι, έλα επάνω, κάτω.
Τι διάβολος είναι αυτό;
-[Χάντσον] Σε παρακαλώ, με συγχωρείς.
-[Man] Θα σκηνοθετούσες όλη η σκηνή γιατί...
- Πρόσεχε πολύ τώρα.
-[Dolly] Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι,
πρέπει να είναι στο πόδι της σκάλας
ώστε όλοι να μπορούν να το δουν πρώτοι πράγμα όταν μπαίνουν μέσα.
Γουί! (γέλια)
-[Τζορτζίνα] Ντόλι, είναι το πιο άσεμνο πράγμα
Που έχω δει ποτέ.
Είναι υπέροχο!
-[Άνθρωπος] Μπορούμε να το καλύψουμε ένα φύλλο συκής ή κάτι τέτοιο;
- Η Ντόλι μπορεί να αποχωριστεί μερικά από τα αμπελόφυλλά της.
- Όχι, όχι, αυτό είναι τα μπαλόνια είναι για.
-[Τζορτζίνα] Δεν είσαι βάζοντάς του μπαλόνια.
Αυτό είναι ακόμα χειρότερο.
- Τότε, τα μεσάνυχτα, όταν λύνουμε τα μπαλόνια
και επιπλέουν μακριά παίρνοντας όλες οι αναστολές μας μαζί τους.
Είμαστε τόσο ελεύθεροι όσο η φύση για πρώτη φορά έκανε τον άνθρωπο
όταν είναι άγριο σε δάση, το ευγενής αγρίμι έτρεξε.
Τζορτζίνα, φαίνεσαι θεϊκή, τι είσαι?
- Το άγαλμα της ελευθερίας.
- Είμαι νύμφη ξύλου.
Αφού σίγουρα υπάρχουν δεκάδες σάτυροι και βοσκοί,
Περιμένω να με κυνηγήσουν σαν τρελός όλη τη νύχτα.
-Θα ξεκινήσω τώρα.
(φασαρία φλυαρία)
-[Dolly] Ω.
Καλό απόγευμα.
-[Μις Τρέντγουελ] Καλησπέρα.
- Δεσποινίς Τρέντγουελ.
- Τι κάνεις?
Είμαι η Georgina Worsley και, Λοιπόν, αυτός είναι ο ταγματάρχης Μπέλαμι.
-[Κύριος. Hudson] Πώς τα πάτε;
Ίσως θα σε ενδιέφερε δείτε το δωμάτιό σας με τη Φρειδερίκη.
- Τόμι, νομίζω ότι εμείς θα πρέπει να προετοιμαστούμε
με μερικά κοκτέιλ στην πρωινή αίθουσα.
Λυπάμαι πολύ, φαίνεται να να είσαι λίγο ανοργάνωτος.
- Ω, αυτό είναι όλο σωστά, ταγματάρχη Μπέλαμι.
- Ναι, καλά, η Ρόουζ θα σε φροντίζω.
-[Ρόουζ] Θα ήθελες να έρθω από εδώ, δεσποινίς;
- Σκέφτηκα τα παιδιά θα ήταν στο κρεβάτι.
- Α, καλά, θα το έκαναν ήταν κανονικά, ναι,
αλλά τι γίνεται με το πάρτι και έρχεσαι,
δεν μπορούσαμε να τους σταματήσουμε.
- Α κατάλαβα.
- Πώς είναι, Εντ;
- Τι, δεν είπε πολλά, και απλώς κάθισε στο πίσω μέρος.
Δεν θα καθόταν μπροστά μου.
- Ήταν αρκετά σωστά, Έντουαρντ.
- Λοιπόν, Κυρία της πάντα κάθεται μπροστά μου.
- Είμαι η δεσποινίς Τρέντγουελ.
Πρέπει να είσαι η Αλίκη, τι κάνεις?
- Γειά σου.
- Σήκω, Γουίλιαμ, και σφίγγουν όμορφα τα χέρια.
Τι κάνεις?
- Γειά σου.
- Λοιπόν, Ρόουζ, αν θέλεις δείξε μου στο δωμάτιό μου,
και μετά δείτε αυτόν τον Δάσκαλο Γουίλιαμ και η κυρία Αλίκη πηγαίνουν στο κρεβάτι.
- Δεν μπορούμε να μείνουμε ξύπνιοι και να κοιτάξουμε οι καλεσμένοι έρχονται στο πάρτι;
- Φοράνε αστεία ρούχα.
- Όχι, δεν νομίζω είναι πολύ καλή ιδέα.
Θα σε δω το πρωί.
Έχουμε πρωινό στο τραπεζαρία, φυσικά;
-[Ρόουζ] Α, ναι.
- Καληνύχτα τότε.
- Καληνύχτα, δεσποινίς Τρέντγουελ.
- Καληνυχτα.
-[Κυρία. Γέφυρες] Έχετε το έφτασαν ακόμη μουσικοί, ο κ. Ουδσών?
- Έχουν, κυρία Μπρίτζες.
Ένα νέγρο συγκρότημα.
- Νέγρος;
Εννοείς μαύρους;
(μουσική τζαζ)
- Ω, Ρόμπιν!
Νόμιζα ότι δεν θα έφτανες ποτέ εδώ.
Πού ήσουν?
-[Ρόμπιν] Λοιπόν, δεν μπορούσα βάλε τα κέρατά μου να κολλήσουν.
-Τι στο καλό είσαι;
- L'apres-midi d'un faune.
- Ω, υπέροχο.
Έλα, πάμε να χορέψουμε.
-[Robin] Ναι!
- Φρειδερίκη, κοίτα απότομη.
- Ναι, κύριε Χάντσον.
- Ω, Τόμι, είσαι σαν χταπόδι.
Φύγε και βρες την Ντόλι, της αρέσει.
- Δεν ξέρω πώς μου αντιστέκεσαι.
Η μητέρα λέει ότι είμαι ακαταμάχητη.
- Πήγαινε να χορέψεις μαζί η μητέρα σου λοιπόν.
- Δεν μπορώ, είναι στο Μπιαρίτζ,
τζόγος μακριά το οικογενειακή περιουσία.
- Λαγουδάκι, τι είναι κάνεις εδώ μέσα;
Γιατί δεν χορεύεις;
- Λοιπόν, ξέρεις ότι μισώ τον χορό.
Εκτός κι αν το θέλεις.
-[Diana] Γιατί, έχεις έκανες μαθήματα;
- Γιατί, είμαι πολύ καλά στο φόξτροτ.
- (αναστενάζει) Τόσο ζεστό.
- Θα ήθελες λίγη σαμπάνια;
Έχω το δικό μου μυστικό cache εδώ.
Εδώ είσαι.
Νταϊάνα, μη νομίζεις είμαστε λίγο μεγάλοι
για κάτι τέτοιο;
- Τι μας προτείνετε αντ 'αυτού, ξύνω γουρούνια;
Μακάρι να θυμώσεις όταν Εγώ λέω τέτοια πράγματα.
Έχουν σκοπό να σε πληγώσουν.
- Ω, Νταϊάνα, είμαι σίγουρος ότι θα το ήξερα
αν πραγματικά ήθελες να με πληγώσεις.
-[Νταιάνα] (γελάει) Αναρωτιέμαι.
- Ω, γεια, γεια, τι είσαι δύο κάνουν skulking εδώ μέσα;
Έλα, Νταϊάνα, είναι ο χορός μας.
-[Νταιάνα] Αν το λες.
- Ναι, σκούντημα.
- Μου άρεσε όταν εκείνοι παλιά είχε κάρτες χορού.
- Ναι, σε κράτησα επάνω να γρατσουνίσεις, γέρο γιε.
Έλα, κάνε το καθήκον σου, έλα επάνω, μάθε μου το τρεμόπαιγμα.
- Θα σου πω, Μπάνι πρέπει να πάω να βρω τον δωροθέτη
που ζητούσε το φόξτροτ, κουνήστε το.
-[Robin] Τι υπάρχει εδώ μέσα;
-[Τζορτζίνα] Ω!
-[Ρόμπιν] Α!
- Βούρτσες και σκούπες. (γέλια)
- Πάμε εδώ μέσα και πάρτε την ανάσα μας πίσω.
Θα είμαστε τόσο καλοί όσο ο χρυσός.
Η ζωή είναι απελπιστική αυτή τη χώρα τώρα.
Νομίζω ότι θα πάω στο εξωτερικό.
- Α, μην το κάνεις αυτό.
- Δεν θέλω πραγματικά σε, εκτός αν...
Λοιπόν, δεν θα με πείραζε αν ερχόσουν μαζί μου.
- Μμ, θα ήθελα πολύ να πάει στην Αμερική.
-[Ρόμπιν] Λοιπόν, ας πάμε.
- Θα ήταν μάλλον διασκεδαστικό.
-[Robin] Θα μπορούσαμε να πάμε, αν ήμασταν παντρεμένοι.
- Ρόμπιν, δεν θέλω να παντρευτούν.
-[Robin] Φυσικά και ναι.
- Δεν το κάνω.
- Με αγαπάς, ξέρω ότι με αγαπάς.
- Ρόμπιν.
Σε αγαπώ απίστευτα,
αλλά δεν θέλω να ξοδέψω το υπόλοιπο της ζωής μου μαζί σου
και κανένας άλλος.
- Α, αλλά δεν θα έπρεπε.
Θα κρατούσαμε ακόμα όλους τους φίλους μας,
αλλά θα το κάναμε πάντα έχουν ο ένας τον άλλον,
ως κάποιος που πρέπει να κρέμεται.
- Δεν θέλω κανέναν να κρέμονται.
Κοίτα, προσπάθησα να κρατηθώ στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια του πολέμου,
και πάντα σκοτώνονταν.
Έτσι, είπα ότι δεν θα κρεμάσω ποτέ σε κανέναν ξανά.
Έλα, έχουμε πίσω η ανάσα μας.
Πάμε να χορέψουμε.
- Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσύ Τζορτζίνα.
- Ρόμπιν.
- Το εννοώ.
Αν δεν με παντρευτείς, θα αυτοκτονήσω.
- Είναι πολύ άρρωστο όταν λες τέτοια πράγματα.
Δεν το εννοείς, είναι απλά ηλίθιο και βαρετό.
Ερχεσαι?
- Το εννοώ.
(τζαζ μουσική και δυνατή φλυαρία)
- Λένε ότι υπάρχει κάποιο διάβολο αστακός που είναι στον επάνω όροφο.
- Η μους σολομού είναι πάει τόσο καλά, κυρία Β.
-[Κυρία. Γέφυρες] Α, καλά.
- Θα μπορούσαμε να κάνουμε με εκείνο το άλλο.
-[Κυρία. Γέφυρες] Α, καλά, θα μου το καταλάβατε αυτό
από το κελάρι, λοιπόν, Νταίζη;
Έχουν ξεκινήσει οι πουτίγκες ακόμα;
- Ναι, αλλά κρατάνε εντάξει.
- Τι θα λέγατε για το γαλαντίνο;
- Α, πολλά από αυτά έχουν μείνει.
- Γεια, φύλαξε λίγο για εμάς!
- Α, ναι, μόνο εμείς χρειάζεται ένα λεπτό.
Λοιπόν, σχεδόν το έχω δίσκος έτοιμος για τους μουσικούς.
Υποθέτω ότι τρώνε οι μαύροι
τα ίδια πράγματα ως απλοί άνθρωποι.
- Λοιπόν, δεν καταλαβαίνω γιατί όχι.
- Πήρες το δείπνο της μπάντας έτοιμη ακόμα, κυρία Μπρίτζες;
-[Κυρία. Γέφυρες] Ναι, απλώς έτοιμο τώρα, Φρειδερίκη.
- Έντουαρντ, καλύτερα πήγαινε πάνω
στο κλαμπ του κυρίου.
Ο Καθισμένος Ταύρος έσκισε τη φορεσιά του
και θέλει να μάθει αν έχετε μια καρφίτσα ασφαλείας.
- Σωστά.
Μην με αφορά.
- Λέω, δεν έχω είχε δείπνο ακόμα.
- Α, θα σου βρω ένα δείπνο αν μου βρεις λίγο ποτό.
- Λέω, νομίζεις Ο Τσάρλι Τσάπλιν είναι ελεύθερος;
- Α, ναι, φυσικά και είναι.
Ο Μικρός Αλήτης στον ανοιχτό δρόμο.
Γι' αυτό τον αγαπάμε.
- Κόλαση και κατάρα.
- Είναι εντάξει, κύριε.
- Δεν θα καταλάβω ποτέ
με ποιο τμήμα του η φαντασία
Η στολή του λαγουδιού θα μπορούσε να περιγραφεί
ως απεικόνιση της ελευθερίας.
- Ο Όλιβερ είπε ότι το κοστούμια που επέλεξε ο κόσμος
ήταν μια αντανάκλαση του τι ήθελαν πραγματικά να είναι,
οπότε βλέπεις.
- Η Geraldine πάντα ήθελε να είσαι ανίκανος αλήτης.
- Και ο Μπάνι, στα δικά του μέσα μου, είναι...
- Ενας κλόουν.
- Όχι κλόουν, Πιερό.
Συγγνώμη, μου είπαν θα μπορούσαμε να έρθουμε
ντυμένοι όπως μας αρέσει απόψε.
Θυμηθείτε να πηγαίνετε σε αυτά συναυλιακά πάρτι
στο Littlehampton όταν ήμασταν παιδιά;
- Λοιπόν, ο Μπάνι στα δικά του καρδιά είναι ένα πάρτι συναυλίας.
- Ενας κλόουν!
- Όχι, όχι, Πιερό.
- Και είμαι νύμφη ξύλου, παιδί της φύσης.
- Λέω, πού κάνει ένας να πάει να είναι άρρωστος;
-[Ρόουζ] Ω, με συγχωρείς.
- Ω, ευχαριστώ, Ρόουζ. - Πολύ μπράβο, Ρόουζ.
-[Ρόουζ] Έτσι, κυρία.
- Σκέφτεσαι από καρδιάς ότι είμαι επαναστάτης;
-[Τζορτζίνα] Ω, όχι, Τζέιμς.
-[Dolly] Α, μάλλον, αγάπη μου, στην καρδιά σου,
μισείς αυτό το βαρετό η ζωή για αυτό που είναι,
και επιθυμείτε να το αλλάξετε για κάτι διαφορετικό.
- Βρήκα μια υπέροχη πουτίγκα, ένα είδος κρέμας αμυγδάλου.
Έχω φάει το μεγαλύτερο μέρος του.
Δεν θέλεις κανένα, έτσι;
- Ω, ναι, Τόμι. - Τότε θα το τελειώσω.
Υπάρχουν μερικά πολύ περίεργα άνθρωποι εδώ.
Είστε σίγουροι ότι έχετε προσκαλέσει Ολα τους?
- Είμαι σίγουρος ότι δεν το κάναμε.
- Αυτός ο άνθρωπος που ήρθε μαζί Η Lettie ντυμένη μαϊμού.
Κουνιέται από α πολυέλαιος στο σαλόνι.
Και ο Χάντσον προφανώς μακάρι να ήταν νεκρός,
έχει σκαρφαλώσει σε ένα τραπέζι.
Προσπαθεί να τον σταματήσει πριν κατεβάζει το ταβάνι.
- Όποιος θέλει να πας να τον βοηθήσεις;
- Σταμάτα, αρκετά.
Όλη η ουσία της αποψινής βραδιάς
είναι ότι θα έπρεπε να έχουμε καμία απολύτως ευθύνη,
δωρεάν και εύκολο.
(δυνατό χτύπημα)
- Πάει ο πολυέλαιος.
- Νόστιμα μικροπράγματα.
(άλλοι γελάνε)
(Ο Γουίλιαμ ουρλιάζει)
- Ξύπνησα και εκεί ήταν καλικάντζαροι στο δωμάτιο--
- Οχι όχι όχι όχι. - Φρικτοί καλικάντζαροι!
- Όχι, δεν υπήρχαν καλικάντζαροι.
Δεν υπάρχει τίποτα να να φοβηθείς.
- Φρικτοί καλικάντζαροι. - Σου υπόσχομαι, Γουίλιαμ.
Όχι, πρέπει να ονειρευόσουν,
πρέπει να ονειρευόσουν.
Πρέπει να έχεις έναν εφιάλτη.
- Φέρτε τον Ταγματάρχη Μπέλαμι.
-[Μις Τρέντγουελ] Τίποτα να φοβηθείς.
- Κύριε Χάντσον, σκέφτηκα Ι-- (λαχανί)
-[Alice] Τι είναι θέμα, τι έγινε;
- Πήγαινε στο κρεβάτι αμέσως, Άλις.
- Τι συνέβη?
- Εντάξει, πρέπει να πάρεις πίσω στο κρεβάτι, κυρία Άλις.
Έλα, ένας κύριος έπεσε κάτω, αυτό είναι όλο.
- Χάντσον.
Είσαι σίγουρος ότι...
- Φοβάμαι, κύριε.
Να πάει ο Φρειδερίκος και φέρω την αστυνομία, κύριε;
- Α, η αστυνομία;
Πρέπει να?
- Τότε θα τηλεφωνήσω ο γιατρός.
- Ναί.
-[Κύριος. Hudson] Frederick, με αυτόν τον τρόπο.
-[Τζορτζίνα] Τζέιμς, είπε ο Φρεντ
που είχε ο Ρόμπιν ατύχημα, τι...
- Οχι όχι όχι όχι.
-[Κυρία. Γέφυρες] Χύνεις έξω, θα ήθελες, Νταίζη;
Νιώθω ότι τρέμουμε όλοι.
Πού είναι ο κύριος Χάντσον;
- Α, βάζει το το ασήμι μακριά, κυρία Μπρίτζες.
-[Κυρία. Γέφυρες] Ω, να σκέψου κάτι τέτοιο
συμβαίνει σε αυτό το σπίτι.
-Σκέφτομαι συνέχεια αυτός που στέκεται εκεί,
ατενίζοντας την κυρία Τζορτζίνα παράθυρο.
-[Κυρία. Γέφυρες] Χαίρομαι που έστειλα σήκωσε εκείνο το κομμάτι ζαμπόν Γιορκ.
- Ω, ευχαριστώ, Ρόουζ.
-[Κυρία. Γέφυρες] Ευχαριστώ.
-[Ρόουζ] κύριε Χάντσον, είπε η αστυνομία
αν έπρεπε να είναι μια έρευνα;
- Δεν είπαν, Ρόουζ, αλλά Φοβάμαι ότι θα υπάρξει ένα.
Ο νεαρός κύριος έχοντας...
-[Ρούμπι] Θα έχουμε να δώσει στοιχεία;
-[Κυρία. Γέφυρες] Εσείς δεν θα, σίγουρα, η Ρούμπι,
δεν ξέρεις τίποτα.
-[Φρέδερικ] Ποιος νομίζεις ότι θα
πρέπει να δώσει στοιχεία, Κύριε Χάντσον;
- Λοιπόν, δεσποινίς Τρέντγουελ,
γιατί πρώτη βρήκε Το σώμα του καπετάνιου Έλιοτ,
και υποθέτω τον εαυτό μου, και πιθανώς το μείζον.
- Και η κυρία Τζωρτζίνα δεν θα χρειαστεί, έτσι;
- Δεν το εμπιστεύομαι, Νταίζη.
Μπορεί να θέλουν να μάθουν πώς ήρθε να έχει ένα όπλο, αλλά...
- Ήταν στην τσέπη του.
Λοιπόν, έπεσε έξω όταν Του κατέβασα τον μανδύα.
-[Daisy] Γιατί δεν το έκανες να του το πάρεις;
- Τι, από την τσέπη του;
Δεν μπορούσα να το κάνω αυτό.
- Αυτό πρέπει έκανα
όταν τον είδα να ανεβαίνει.
Πρέπει να ήταν για να το φέρω τότε.
- Τον ειδες?
- Λοιπόν, ναι, αλλά, εννοώ, Δεν το ήξερα, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, δεν έφταιγα εγώ!
(ρολόι χτυπάει)
- Χαίρετε, μπράβο σας να έρθεις, Μπάνι.
- Λοιπόν, νόμιζα ότι θα το έκανα απλά σκάνε,
δείτε αν υπάρχει κάτι Μπορώ να κάνω.
Μην υποθέσετε ότι υπάρχει, όμως, υπάρχει;
- Όχι, εκτός αν σας αρέσει βλέποντας τους γονείς του για μένα.
Ταξίδεψαν από Wiltshire σήμερα το πρωί.
Μένουν στο Rand's.
Τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του πολέμου,
έπρεπε μόνο να γράψουμε γράμματα στους γονείς.
Δεν χρειάστηκε πήγαινε να τους δεις.
- Υποθέτω ότι θα είναι θάφτηκε στο Abbotswood;
- Ναί.
Δεν μπορεί να ξεφύγει από μπορούμε, Μπάνι;
- Τι?
- Ο πόλεμος.
Η Τζορτζίνα νομίζει ότι εμείς μπορούμε, αλλά δεν μπορούμε.
Πώς είναι η Νταϊάνα;
- Δεν ξέρω, αυτή είναι λίγο αναστατωμένος.
Πέρασε το πρωί στο κρεβάτι.
-[Τζέιμς] Ναι, ναι, το ίδιο και η Τζορτζίνα.
- Ξέρεις...
Ευχαριστώ, Hudson.
Δεν άφησε α γράμμα, αυτός;
-[Τζέιμς] Όχι, δόξα τω Θεώ.
-[Bunny] Χμ.
- Ρόουζ, της κυρίας Τζωρτζίνας κλείδωσε το δωμάτιό της.
Δεν ξέρω αν να την ξυπνήσω ή όχι.
Είναι επάνω.
-[Ρόουζ] Λοιπόν, πάρε τη τηλέφωνο.
- Κυρία Τζωρτζίνα;
Κυρία Τζωρτζίνα, έχω φέρει το πρωινό σας.
-[Τζορτζίνα] Δεν θέλω καμία.
- Τότε γιατί να μην έχουμε μία κούπα καφέ?
-[Τζορτζίνα] Έλα μέσα, Νταίζη.
-[Daisy] Η πόρτα είναι κλειδωμένη, κα Τζωρτζίνα.
-[Τζορτζίνα] Ω, λυπάμαι.
- Θα της το πάρω.
-[Ρόουζ] Λοιπόν, δεσποινίς Τρέντγουελ,
Μάλλον της κας Τζωρτζίνας νιώθοντας λίγο αναστατωμένος.
- Λοιπόν, φυσικά.
-[Ρόουζ] Μπορεί να προτιμήσει να δω κάποιον γνωστό.
- Ευχαριστώ, Ρόουζ, αλλά Νομίζω ότι ξέρω καλύτερα
πώς να αντιμετωπίσεις την κυρία Τζωρτζίνα.
Εγώ ο ίδιος αρραβωνιάστηκε σε έναν αξιωματικό
που σκοτώθηκε στον πόλεμο.
Νομίζω ότι ξέρω πώς νιώθει.
-[Τζορτζίνα] Ω, Θεέ μου, τι πολύς κόσμος.
Καλημέρα, δεσποινίς Τρέντγουελ.
-[Μις Τρέντγουελ] Πρωί.
- Λυπάμαι, Νταίζη, πραγματικά δεν θέλω πρωινό.
κατεβαίνω στο Αεροδρόμιο Croydon
για να δει του κυρίου Μπέικερφιλντ νέο αεροπλάνο,
γευματίστε με μερικούς φίλοι του.
Α, και πάω στη Λαίδη Ο Cunard είναι σήμερα το βράδυ,
έτσι θα έβγαζες το ασημένιο μου φόρεμα;
Δεν θα έχω πολλά ώρα για αλλαγή.
- Αλήθεια, κυρία Worsley,
Έπρεπε να σκεφτώ μετά από χθες το βράδυ...
- Ναι, μάλλον χάλασε το πάρτι, έτσι δεν είναι;
- Ρόουζ, μου αρέσουν τα παιδιά να έχω γάλα
και μπισκότα digestive στις 11.
Θα το αναφέρετε, παρακαλώ;
- Θα ενημερώσω τη Λίλη, Δεσποινίς Τρέντγουελ,
και θα το φροντίσει.
(μουσική εγχόρδων)